ثنا
پشت آن واژه ایستاده بودم ،سرک می کشیدم تا بیایی،غافل از اینکه آن واژه تویی
در شاهراه ها -درازدحام سرعت و آهن- كه در كرانه هايش ديگر گياه نمي رويد و اعتبار بودن و نابودي تنها تصادفي ست كه از سرگذشته است ديگر به عشق چه انديشي؟ مجنون براي خويش بيابان داشت ومي گذاشت با جمله ي وحوش راز دل خويش ،درميان فرهاد با ضربه هاي تيشه اندوه عشق را با كوه مي سرود امروز درشهرو بيابان طومار جاده هاست -انبوه زار سرعت و آهن- ونيست با هيچ كس توان شنيدن شاعر آن عاشق قديمي در زير بر الم پير مي شود معشوق در ازدحام شهر در اجتماع اين همه تبعيض دلگير مي شود معشوق پشت درسفارت دريك صف طويل در انتظار ويزا نشسته است شاعر در انتظار چاپ كتابش درپشت باجه ي سانسور تنها نشسته است "حميد مصدق"
| Design By : Night Skin |
