۱=باشنیدن این خبر که امتحان های فردا و پس فردای دانشگاهم برگزار نمی شه ،البته که خیلی ذوق کردم .با این حساب تا حالا سر جلسه ی هیچ کدوم از امتحانایی که قرار بود برگزار بشه ننشستم تا ذل بزنم به گزینه هایی که هر کدوم برای انتخاب شدن انتظار می کشن.زیاد.

امتحانات!به هرحال وبالاخره شما مال مایید و ما ،مال شما .این یعنی اینکه ما ها تو یه برهه ای از زمان به خواست خودمون همدیگرو نگاه می کنیم .از این  نظر خوش بحالتونه هو، چون ما فقط نمی بینیمتون، بلکه" نگاهتون" می کنیم.  این یعنی ما"با دقت "هواتونو داریم .

ما خیلی هارو نگاه نمی کنیم و فقط می بینمشون، شما رو اما نگاه می کنیم ."نگاه". شما هم لحظه شماری می کنید. مطمئنم لحظه شماری می کنید برا ی لغزیدن خودکارها و مدادهای ما بر روی تن صاف و صیقلیتان.شما، چشم انتظار .ما چشم انتظار.کی تموم میشه این چشم انتظاری ها آخه .

حرف از انتظار شد:"کائنات همه چشم انتظارند، ذرات در این عالم به شوق آمدن تو چه بی پروا در برگرفته اندهستی را."

۲=شمارش معکوس از حالا "باید"شروع بشه، تاآخر هفته ی دیگه.

داره میاد اون دو روزی که ......دوروزی که.........

به هیچ وجه نمی خوام به استرس هایی که قبل از امتحانا میاد سراغم فکر کنم .دلم نمی خواد اصلا به این فکر کنم که امتحانای برگزار نشدم چی میشن. بالاخره یه تاریخیو اعلام می کنن و منم که درسامو خوندم (خداییش با این همه وقت میشد خوندشون دیگه) میرم سر جلسه و نگاه می کنم به اوراقی که انتظار می کشن برای نگاه شدن.

می خوام به این فکر کنم که اون دوروز رو چطور میشه به بهترین شکل گذروند.

چطور میشه فهمید .....

فکر می کنم به راه هایی که تنها به اشک ریختن صرف و اندوه عادی ختم نشه.

می خوام به وجود انسانهایی فکر کنم که اگر نبودند این هستی نبود. بعد به اینجا برسم که من که ما (البته خودم رو در کنار این آدما نمی گذارم)اگر نباشیم در جایی ازاین هستی خللی وارد میشه؟ و کلا تا حالا چیکار کردم که اگر نباشم، نبودنم رو، بشه حس کرد و فهمید.

به خیلی چیزای دیگه هم البته میشه فکر کرد و رسید.

 من می خوام به اینا برسم .در هر حال این دو روز(تاسوعا و عاشورا) عرصه ی پهناوریه برای رسیدن به خیلی چیزا.

تجربیاتمون رو در اختیار هم بگذاریم ،بد نیست.

تا بعد